Habakuk -(słowo hambakuku pochodzi
z języka asyryjskiego i oznacza roślinę jadalną) znany jest z Biblii hebrajskiej jedynie z księgi noszącej jego imię.

Biblia grecka zna wprawdzie proroka o takim imieniu (Dn 14,32), chodzi jednak o osobę zupełnie inną. O jego pochodzeniu i życiu nic więcej nie wiadomo.

Księga Habakuka wchodzi w skład Starego Testamentu, zawiera dwie indywidualne lamentacje prorockie i pararelne do nich odpowiedzi Boże; druga z nich przechodz
w pięciokrotne "biada" pod adresem nieprawych. Ostatni rozdział zawiera modlitwę prorocką za naród, utrzymaną
w formie psalmu. Rubryki muzyczne, świadczą o zastosowaniu tej części księgii
w liturgii. Mimo rodzajów prorockiej lamentacji i pięciokrotnego "biada" proroctwo Habakuka posiada dla Izraela charakter pocieszający. Węzłowym zagadnieniem księgi jest problem odpłaty bożej. Punktem kulminacyjnym teologii sprawiedliwości u Habakuka jest stwierdzenie, że zginie ten, co jest ducha nieprawego, a sprawiedliwy żyć będzie dzięki swej wierności. Godną uwagi jest aktualizacja proroctw Habakuka
w społeczności.

Habakuk (hebr.). Imię oznacza serdeczny uścisk (objęcie).

Chasyd Habakuk. Legendarna postać
u Żydów Wschodniej Europy, dla której wzór stanowił prawdopodobnie Widzący
z Lublina, Jakub Izaak Horowic (1745-1815)/

"Chodzi oczywiście o ekstatyczne "wstępowanie" do Nieba. U Eskimosów Habakuk szamani także starali się osiągnąć Niebo przez rytualne skoki do góry" (Rasmussen, cytowany przez Ohlmarksa, Studien, s. 131)

- przypisy na str. 234 "Szamanizm
i archaiczne techniki ekstazy" Mircea Eliade